Login
Enter Title
ทัศนะผู้บริหาร

แนวทางเพื่อความอยู่รอดของผู้เลี้ยงไก่ไข่ ปี 2550

      ภายหลังเกิดวิกฤติไข้หวัดนกปี 2547 ทำให้ไก่ไข่ถูกทำลายหายไปจากระบบเกิน 10 ล้านตัว ส่งผลให้ช่วงกลางปี 2547 ต่อเนื่องถึงปี 2548 ปริมาณไข่ที่ผลิตได้ น้อยกว่าความต้องการบริโภค มีผลทำให้ราคาไข่ไก่ช่วงปี 2547-2548 มีราคาค่อนข้างสูง

      จนกระทั่งเข้าสู่ปี 2549 ปริมาณแม่ไก่ที่เคยหายไปจากการถูกทำลาย ได้กลับคืนมาในปริมาณที่มากกว่าเดิม ประกอบกับทุกฟาร์มให้ความสำคัญเรื่องการป้องกันโรค ดูแลใกล้ชิดกว่าเดิมและปรับปรุงเข้าสู่โรงเรือนระบบปิด ทำให้ผลผลิตไข่ไก่เพิ่มขึ้นค่อนข้างมาก จากการสำรวจตัวเลขปริมาณการผลิตไข่ไก่ พบว่าบางช่วงในปี 2549 มีปริมาณสูงถึง 29 ล้านฟอง/วัน ในขณะที่ความต้องการบริโภคเฉลี่ยประมาณ 25-26 ล้านฟอง/วัน เท่านั้น
     
     เมื่อเข้าสู่ปี 2550 ปัญหาต่างๆ ยิ่งมีมากขึ้น ประเด็นแรก คือ สภาวะราคาวัตถุดิบอาหารสัตว์ที่แพงขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งข้าวโพด ซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักในอาหารไก่ไข่ จากเดิมช่วงต้นปี 2549 มีราคาแค่ 5.50-6.00 บาท/กิโลกรัม แต่ปัจจุบันราคาข้าวโพดปรับสูงถึง 8.20 บาท/กิโลกรัม และฉุดให้วัตถุดิบอาหารสัตว์ชนิดอื่นปรับราคาสูงตามด้วย ทำให้ผู้เลี้ยงไก่ไข่มีต้นทุนการผลิตที่สูงขึ้น ประเด็นที่สอง คือ เรื่องกำลังซื้อของคนไทยลดลง ซึ่งเรื่องนี้ต้องยอมรับว่า จากวิกฤติเรื่องการเมือง ทำให้เศรษฐกิจภายในประเทศตกต่ำ กำลังซื้อของประชาชนลดลง จากความต้องการบริโภคไข่ไก่ที่เคยบริโภค 25 ล้านฟอง/วัน ณ วันนี้ไม่แน่ใจว่าจะบริโภคถึง 23.5 ล้านฟอง/วัน หรือไม่....
?

     สมาคมผู้ผลิต ผู้ค้าและส่งออกไข่ไก่ มีความพยายามที่จะประคับประคองสภาวะราคา โดยเร่งทำกิจกรรมต่างๆ เพื่อแก้ไขปัญหา และหาหนทางเพื่อช่วยให้ผู้เลี้ยงไก่ไข่อยู่รอด มีการวางแผนแก้ไขทั้งระยะยาว โดยผลักดันให้ลดการนำเข้าพ่อแม่พันธุ์ แก้ไขระยะกลาง โดยให้ลดการผลิตลูกไก่ไข่ 10
% สำหรับแก้ไขระยะสั้น คือ เรื่องขอความร่วมมือให้เร่งปลดไก่แก่ และขอความร่วมมือจากสมาชิกร่วมทำกิจกรรมระบายไข่ส่วนเกินออกไปขายต่างประเทศ

     จากการประเมินสถานการณ์ ทั้งในภาคการผลิต และความต้องการบริโภคแล้ว ปีนี้จะเป็นปีที่วิกฤติรุนแรงกว่าปีก่อนๆ มีความจำเป็นที่จะต้องอาศัยความร่วมมือจากผู้เลี้ยงไก่ไข่ทั่วประเทศ  โดยเฉพาะอย่างยิ่งความร่วมมือในการปฏิบัติ 3 ประการ ดังนี้
     ประการที่ 1 ขอให้ผู้เลี้ยงไก่ไข่ทุกท่าน ช่วยสำรวจตัวเองว่า ปริมาณไข่ที่ท่านผลิตได้ต่อวันนั้น ท่านมีลูกค้าประจำวันละเท่าใด ขอให้ท่านลดปริมาณการผลิตลง ให้เหลือใกล้เคียงกับความต้องการของลูกค้าประจำเท่านั้น

     ประการที่ 2 กรณีที่ท่านมีไข่เหลือ อย่ายอมขายราคาถูกให้กับพ่อค้า และอย่าใช้วิธี ส่งไข่ไปขายราคาถูกที่อื่น เพราะสุดท้ายพ่อค้าก็จะเอามาเป็นหั่งเช้ง ปัญหาก็จะวกกลับสู่ท่านในเวลาต่อมา ขอให้ท่านยอมเสียสละ ตัดไข่ส่วนเกินนั้นเข้าร่วมทำกิจกรรมส่งออก หรือขายทิ้งลงบ่อปลาดีกว่า

     ประการที่ 3 
ขอให้ท่านมีจิตใจที่หนักแน่น ยึดถือแนวทางเศรษฐกิจพอเพียง ตลาดเรามีเท่าใด เราก็ผลิตเท่านั้น อย่าไปคิดเบียดเบียนตลาดของผู้เลี้ยงอื่น หยุดความโลภ ลดความเห็นแก่ตัว หยุดการเอาเปรียบผู้อื่น พยายามยืนด้วยลำแข้งของตนเอง ไม่ทำตนให้เป็นภาระของผู้อื่น และไม่ไปสร้างปัญหาให้กับสังคม

Previous Page | Next Page

  Copyright © 2007 สมาคมผู้ผลิต ผู้ค้าและส่งออกไข่ไก่